Obecnie w na świecie w restauracjach zużywa się zawrotne ilości oleju jadalnego. Z punktu widzenia ochrony środowiska i ekonomii dotychczasowe metody utylizacji zużytego oleju są mało efektywne. Wynika stąd zainteresowanie badaniami nad innymi sposobami jego wykorzystania. Jednym z kierunków badań stało się zastosowanie odpadowego oleju jako surowca w procesie fermentacyjnej transformacji do glikolipidu zwanego soforolipidem.
Zdolność biosyntezy soforolipidu, mającego pożądane właściwości dla komercyjnych surfaktantów, mają drożdże Candida bombicola, Cindida magnoliae, Candida apicola, Candida bogoriensis. Soforolipid jest niskocząsteczkowym, amfifilowym biosurfaktantem o dobrej zdolności obniżania napięcia powierzchniowego. Na jego korzyść przemawia również fakt, że jest on biodegradowalny, co obecnie odgrywa ważną rolę ze względu na coraz bardziej restrykcyjne wymagania dotyczące ochrony środowiska oraz ciągłe wzrostu zużycia środków powierzchniowo czynnych.
Soforolipid i jego pochodne (SLs) wykazują również interesującą aktywność biologiczną. SLs są wykorzystywane do stymulacji metabolizmu fibroblastów skórnych. Mają również ogromny potencjał jako środki terapeutyczne wykorzystywane jako leki hamujące szok septyczny oraz wykazujące właściwości antynowotworowe, antybakteryjne, antywirusowe, antygrzybiczne oraz plemnikobójcze.
Prowadząc proces w fermentatorze, wykorzystując drożdże Candida bombicola, uzyskano 34 [g/l] soforolipidów, o właściwościach zależnych od składu wsadowego oleju. Badania nad tym procesem dają bardzo obiecujące rezultaty, przede wszystkim dlatego, że z ogólnie dostępnego i taniego surowca o szerokim zakresie właściwości otrzymać można wiele substancji o bardzo cennych właściwościach.


Biotechnol. Prog. 2007, 23, 512 - 515